Enn meiri snilld er hvernig hægt er að tengja alla hluti með linkum og mountpúnktum.
Þar sem maður er nú að vinna í "mixuðu" umhverfi þá er gott til þess að vita að í linux nútímans er hægt að nota mount.cifs eða mount -t cifs, til að mounta windows share inn í linux skráarsvæðið. Allt í linux er júi skrá...
Sjá dæmi hér
mount -t cifs //servername/share /mnt/dir -o user=antons[@domain]Gott er líka að vita að endurræsing á windows þjóni hefur ekki áhrif (nema á meðan þú ert að náttúrulega að nota svæðið)
Hægt er að nota umount eða umount.cifs til að aftengja
Einnig er hægt að nota skipunina með "-o credentials=filename"
I skránni "filename" getur maður haft username=anton@domain.is og password=*secret*
Maður svo náttúrulega takmarkar aðgang að skránni þannig að hún haldist leynd
Þá er hægt að nota tengingu í command line án þess að eiga á hættu að lykilorðið sé sýnilegt öllum eða einhverstaðar.
Sniðugt ekki satt þessi lænús
[ add comment ] | permalink |
( 3.1 / 23 )Hæ,
Hér er skematísk mynd yfir stýrivexti.
Eins og sést þá er mesti vöxtur stýrisins líklega undir 25% af hring. EF að vextir eru of nálægt 25% fer það sem er á stýrivöxtunum í mjög krappa hringi sem getur valdið því að það sem á hengur hendist fyrir borð.
Miklu betra er að taka víða hringi. Minni líkur á að menn detti fyrir borð.
;)
[ 2 comments ] ( 10 views ) | permalink |
( 3 / 15 )http://hackaday.com/2008/10/20/bjork-te ... ectronics/
[ 2 comments ] ( 13 views ) | permalink |
( 2.9 / 41 )Það er ljóst að fleirra fólk er að fara að éta síld. Það er því ljóst að fleirra fólk verður á "síld"
Ætla má að jafnvel verði við því búist að nýtt síldarævintýri líti dagsins ljós.
Þvílík síld.
[ 1 comment ] ( 5 views ) | permalink |
( 2.9 / 19 )Undirritaður hefur nú setið sveittur við þjálfun í RHEL í Burlington MA (rétt utan við Boston).
Þetta hefur verið þétt, en nett, dagskrá. Þar sem "lágfargjalda" flugfélagið Icelandair er að sjálfsögðu með ódýrasta ferðatímma, þá þurftum ég og ferðafélagi og samstarfsmaður minn KIII að "eyða" 9,5 klst. Við fórum á rúntinn, en komumst fjótlega að því að einna "nettasti" verslunar og "eyða tíma" kjarninn var einmitt í Burlington.
Við fórum því æsings snemma á flugvöllinn. Þar var 1,5 klst af "bið" eftir því að geta checkað inn.
Svo var það beint í Priority pass herbergið (þegar það var loks fundið).
Situm hér í nettum stólum og horfum á TV og hömumst á netinu.
Það er nú svo glæislegt að ég á eftir $500 af gjaldeyri. Nice. Ætli maður geti keypt 1-2 sparisjóði þegar maður kemur heim?
[ add comment ] | permalink |
( 3 / 16 )Back Next
Calendar
